pindakaasverhalen
Dat het de laatste tijd veel beter gaat met Arthur is wel duidelijk. Dinsdag had ik de kinderarts aan de lijn en ze dacht hetzelfde als ik: in het belang van Arthur zijn sociale ontwikkeling kunnen we best wat grenzen opzoeken! Vorig jaar was de allergie voor melk verminderd en heb ik met een paar druppels melk van de buurvrouw op zijn huid ontdekt dat zijn huid niet meer reageert op de aanraking van melk. Dat was al een enorme vooruitgang!
Arthur blijft als een van de weinigen in de klas niet over (het is ook heel kort) en we picknicken altijd bij de sloot of in de auto. Dat kost mij enorm veel tijd, en Arthur zit niet bij de rest van de klas, terwijl hij al zoveel moeite heeft met socialiseren. Maar het kon tot nu toe niet anders: de geur van pindakaas alleen al veroorzaakte jeuk en een rode huid. Maar de laatste reactie op zoiets was al twee jaar geleden. In de afgelopen anderhalf jaar is er veel verandert: zijn hormoonhuishouding heeft ervoor gezorgd dat een aantal allergien zijn afgenomen. Misschien ook wel die voor pinda? Maar om nu een provocatietest te doen, dat is weer heel zwaar. En eten mag hij het toch niet.
Het testen van alleen de geur was naar inzicht van de kinderarts en mij geen groot risico. Dus: weer op naar de buurvrouw, nu niet voor melk maar voor een pot pindakaas. Wat best wel komisch was op zich
Eerst heeft de pot pindakaas op tafel gestaan terwijl Arthur op een afstandje aan het spelen was. Dit ging goed. Daarna heb ik Arthur met zijn neus erboven gehangen en heeft hij geroken. Ook 15 minuten geen reactie. Vervolgens heeft hij er weer aan geroken en stond de pot op tafel waar hij aan ging knutselen. En ook weer: na 15 minuten geen reactie! De pot pindakaas ging weer terug naar de buuv die hem verheugd weer terug nam en als eerste van het goede nieuws op de hoogte was. Natuurlijk heb ik Arthur nog goed in de gaten gehouden de rest van de dag, maar er is niets gebeurt.
De volgende dag hadden we een open lucht barbecue, waar ik Arthur met een iets geruster hart mee naartoe durfde te nemen. De dag erna weer een barbecue waar pindasaus bij was, nu vanwege het slechte weer deels binnenshuis. En weer ging alles goed! Dinsdag is Arthur dus voor het eerst overgebleven op school (ik bleef erbij op de gang). Hij straalde toen hij gewoon met de rest mee kon om buiten te spelen en samen met zijn klasgenootjes aan tafel kon eten. Wel was hij hoogstverbaasd dat iedereen na een kwartier klaar was met eten! De kinderen zijn getraind door de overblijfkrachten om vlot te eten, want er moet altijd schoon worden gemaakt voor Arthur voordat de les weer begint. Misschien leert hij nu ook om meer door te eten, haha! Donderdag ging het weer goed. Met het hoofd van de overblijf is nu afgesproken dat we het in het nieuwe jaar rustig opbouwen.Ik blijf er eerst bij om de overblijfkrachten te ondersteunen totdat het met hun en de kinderen goed gaat met alle hygieneregels voor Arthur. Ik verheug me nu al op 4 1/2 uur extra per week!
